ANTELA, 3; ALERTANAVIA, 0. Comentario: O Antela fai ben catro cousas, pero son catro cousas fundamentais. O demais é talento. Orden e talento, o par no que resumía a esencia do fútbol aquel zorro de Arteixo. Bruno Gómez ten incorporado moita bagaxe e este Antela funciona como un reloj suízo. O resto faino á Moreira, inda que sexa diante da pequena parroquia (menos de 200 espectadores onte).
Os lobos defenden alto, aforrando esforzos ao resto. Entre todos destacou Peruzzo, o punto de equilibrio do equipo que se merendou ao Alertanavia na media hora inicial. Peruzzo ordena a defensa e cada vez manda máis en ataque. Peruzzo é disciplina e coñecemento do xogo. Bruno Gómez prescribe e Peruzzo executa.
Os lobos morden en canto vén unha fenda. Este Antela, polo menos na Moreira, é letal nos últimos vinte metros. Aí onde decide o talento. Tiago Teixeira tivo onte toda a atención que sempre reclama e gozou atacando. Un pase de Carlos -cada vez máis pulido como volante- desfixo a defensa visitante e deixou a Tiago só diante do porteiro.
O Antela puxo todo o xogo e a ambición. Meteu en problemas aos vigueses desde o primeiro pase, e así cazou Charli un balón para plantarse só diante do porteiro visitante e vencelo con puntería. A vitoria parecía segura con máis dunha hora por diante e o Antela dispúñase a celebrar o debut de Lulo.
Lulo é un mozo extrovertido e popular na canteira do Antela. Capaz de xogar como dianteiro nunha apurada do xuvenil hai un par de anos en Lalín, e mostrar a mesma disposición esta tempada o día do Purísima, co B, naquel partido que se torceu todo. Lulo competía este ano con Iago (lesionado hai unhas semanas) pola titularidade do xuvenil, e con Dalama (lesionado Andrés) pola do filial. Un par de erros diante do Velle e do Loñoá no momento máis crítico do Antela B non afectaron a súa autoestima. Lulo tense fe e ten estrela. Un par de semanas despois, onte, debutou como titular co primeiro equipo en Preferente. “Era un soño dentro dos nosos límites”, dixo ao final.
Mais os partidos -sabeo ben o Lulo- cambian nun intre, nun erro de Sabucedo que agrava Pucho, expulsado con media parte por se xogar.
Pucho leva unha Liga perfecta. Cada partido, mellor que o anterior. Un portento físico cunha testa de aceiro e peito de boxeador. Mauro Sabucedo tivo un erro e todo o demais foron acertos. É unha revelación, un volante que topou un oco no lateral e mellora aceleradamente como defensa. Quen xa o coñecían da súa etapa no Arnoia ven un futbolista evolucionado, maduro. Que dure.
O Antela, que con once estivera por riba do Alertanavia, seguíu por riba con dez. Apareceu Constela no campo. Recompúxose a defensa, o equipo meteuse atrás e ameazou á contra. Nada que se escapase aos plans de Bruno Gómez. Orden e talento. E balóns a Negrete, que para, pisa, toca, finta, arranca, vaise, vaise de dous e doutro máis, mira, chuta e fai un gol el só, zancada ampla, balón no pé, disparo seco.
O Antela é cuarto na Liga. Un soño dentro dos nosos límites.
Ficha técnica: AQUÍ | Clasificación: AQUÍ.
